JEROEN VAN HERZEELE KWARTET (BLG)

Jeroen Van Herzeele

Line-Up: Jeroen Van Herzeele: tenorsaxofoon, Fabian Fiorini: piano, Jean-Jacques Avenel (F): contrabas,

Giovanni Barcella (I): drums              

 

De Amerikaanse rockmuzikant Frank Zappa liet zich ooit ontvallen: ‘Jazz is not dead, it just smells funny.’ Tot eind jaren tachtig ging die boutade alvast deels op voor de Belgische jazzscene. Bij gebrek aan institutionele opleidingsmogelijkheden moest deze het toen vooral hebben van goedbedoeld amateurisme. Maar dan begon het tij langzaam te keren. Een horde jonge, getalenteerde jazzmusici troepte geregeld samen in de Brusselse club De Kaai om er in een informele sfeer te jammen en te concerteren. Ze zouden mee aan de wieg staan van wat een nieuwe bloeiperiode in de Belgische jazz inluidde. Onder hen tenorsaxofonist-componist Jeroen Van Herzeele (°1965, Zottegem), die in 1999 de Belgische Django d’Or won, een prestigieuze prijs in de Europese jazzmuziek.

            Na een klassieke opleiding saxofoon studeerde Van Herzeele aan de Jazz Studio in Antwerpen, een privéschool opgericht in 1982. Tussendoor nam hij deel aan workshops en seminaries onder leiding van internationale saxofoongrootheden als Joe Lovano, Dave Liebman en Steve Grossman. Sindsdien liet hij als leader en sideman zijn muzikale voetafdrukken achter in tal van bands, zoals Nathalie Loriers Quartet, Jean Warlands Sax No End, Octurn, Alice’s Five Moons, Kris Defoort & Dreamtime, Ode For Joe, The Chris Joris Experience, Ben Sluijs Quartet en Baba Sissoko Ensemble. Zijn zin voor muzikaal avontuur leefde hij vooral uit in bands als Greetings From Mercury en Mâäk’s Spirit. De eerste was een jazz-rock-fusionband, de tweede een experimenteel collectief waarmee Van Herzeele het door freejazzicoon Ornette Coleman gebaande pad van de muzikale vrijheid verkende, en op zoek ging naar nieuwe klankkleuren en songstructuren. Om dat doel te bereiken, zette de band per cd wisselende samenwerkingen op met Marokkaanse, Malinese en Zuid-Afrikaanse muzikanten en dichters.

            Sinds 2008 leidt Van Herzeele een nieuwe, internationale band, simpelweg Jeroen Van Herzeele Quartet genoemd. Naast hemzelf bestaat het viertal uit de Luikse pianist Fabian Fiorini, de Italiaanse drummer Giovanni Barcella en de Franse contrabassist Jean-Jacques Avenel. Met deze groep bewandelt Van Herzeele verder de weg van de muzikale vrijheid. Niet zozeer Colemans geest als wel die van de late John Coltrane (1965-1967) bezielt ditmaal de sound. Volume, textuur en toonkleur als basis voor improvisatie primeren op harmonie, melodie of ritme. Het resultaat is complexe muziek met een sterk meditatief karakter. Zelf zegt Van Herzeele over zijn nieuwe kwartet: ‘Vier muzikanten gebruiken hun muzikale ervaring en cultuur om een eigen klank te zoeken rond vrije en lyrische thema’s. Ze improviseren met motieven, permutaties, intervallen, twaalftonenstelsel, serialisme, polyritmiek, klankkleur en andere parameters uit de geïmproviseerde muzikale taal.’ Met uitzondering van een cover van de Amerikaanse sopraansaxofonist Steve Lacy bestaat het repertoire van de band voorlopig uitsluitend uit composities van Fiorini en Van Herzeele. De twee puren hun inspiratie niet alleen uit het werk van Coltrane, Coleman en nog enkele andere coryfeeën van de jazz uit de jaren zestig, maar ook uit dat van klassieke componisten als Scriabin, Messiaen, Rachmaninov, Bach en Schönberg. Van Herzeele hoopt met zijn nieuwe kwartet nu zo snel mogelijk een eerste cd op te nemen, waarmee hij ook in het buitenland kan uitpakken. Vanuit zijn gezichtspunt is jazz niet dood, maar springlevend.

PATRICK AUWELAERT

Entree: student €7,-, overig: €14,00